
پایان ماه عسل با هوش مصنوعی؛ چرا چتباتها احمق و تکراری به نظر میرسند و چطور هوشمندانهترشان کنیم؟
روزهای نخست استفاده از مدلهای زبانی مانند معجزه بود؛ متونی روان، پاسخهایی در لحظه و درکی که بیسابقه به نظر میرسید. اما پس از چند هفته یا چند ماه تعامل مداوم، پردهها کنار میرود: لحنِ بیشازحد مؤدب و خنثی، ساختارهای شابلونی بولتپوینتدار، پاسخهای تعمیمیافته و ناتوانی در تحلیلهای واقعاً عمیق. این مقاله پرده از مکانیزمهای فنی (مانند RLHF و تمایل به میانگین آماری) و پدیدههای شناختی انسان برمیدارد و راهنمای عملی برای نجات مکالمات از تکرار ارائه میدهد.

